ز شادی و آوای رامشگران

به یک هفته بر مرغ و ماهی نخفت

نیمد سر یک تن اندر نهفت

زمین باغ گشت از کران تا کران

به پیوستگی بر گوا ساختند

چو زین عهد و پیمان بپرداختند

پیامی فرستاد پیران چو دود