ای نظرت معدن هر کیمیا

چونک دمی خویش بر ایشان زدی

هر بدیی کو به تو آورد رو

خوب شود، رسته شود از بدی

ای خود تو مشعله هر خودی

در خور عامست چنین شرحها

کو صفت و معرفت ایزدی؟