ای دل پرکینه مصفا شدی

حد نزنندت، چو تو بی حد شدی

حد اگر باشد هم بگذرد

شاد بمان تو که مخلد شدی

وی تن دیرینه، مجدد شدی

مست همی باش و میا سوی خود

چون به خود آیی، تو مقید شدی