بار دیگر ما غلط کردیم راه

کای کمینه بخششت ملک جهان

من چه گویم چون تو می دانی نهان

ای همیشه حاجت ما را پناه

لیک گفتی گرچه می دانم سرت

زود هم پیدا کنش بر ظاهرت

چون برآورد از میان جان خروش