شهر شهر و خانه خانه قصه کرد

رنگ روی و نبض او دیگر نگشت

خواجگان و شهرها را یک به یک

باز گفت از جای و از نان و نمک

نه رگش جنبید و نه رخ گشت زرد

نبض او بر حال خود بد بی گزند

تا بپرسید از سمرقند چو قند