هان و هان این راز را با کس مگو

آن کنم با تو که باران با چمن

من غم تو می خورم تو غم مخور

بر تو من مشفق ترم از صد پدر

گرچه از تو شه کند بس جست و جو

خانه اسرار تو چون دل شود

آن مرادت زودتر حاصل شود