اسپ تازی برنشست و شاد تاخت

غره شد از شهر و فرزندان برید

اندر آمد شادمان در راه مرد

بی خبر کان شاه قصد جانش کرد

خونبهای خویش را خلعت شناخت

ای شده اندر سفر با صد رضا

خود به پای خویش تا سو القضا