کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 39

چونک زشت و ناخوش و رخ زرد شد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 36

    تا بخورد و پیش دختر می گداخت

    #
  2. 37

    چون ز رنجوری جمال او نماند

    #
  3. 38

    جان دختر در وبال او نماند

    #
  4. 39

    چونک زشت و ناخوش و رخ زرد شد

    انتخاب‌شده
  5. 40

    اندک اندک در دل او سرد شد

    #
  6. 41

    عشقهایی کز پی رنگی بود

    #
  7. 42

    عشق نبود عاقبت ننگی بود

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 39 از «بخش ۹ - فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر» است.