بعد سه روز و سه شب حیران و زار

که زدم من بر سر آن خوش زبان

هدیه ها می داد هر درویش را

تا بیابد نطق مرغ خویش را

بر دکان بنشسته بد نومیدوار

می نمود آن مرغ را هر گون نهفت

تا که باشد اندر آید او بگفت