آن یکی را روی او شد سوی دوست

جز که حیرانی نباشد کار دین

نه چنان حیران که پشتش سوی اوست

بل چنان حیران و غرق و مست دوست

وان یکی را روی او خود روی اوست

روی هر یک می نگر می دار پاس

بوک گردی تو ز خدمت روشناس