در جلاب قند زهری ریخته

هر که صاحب ذوق بود از گفت او

لذتی می دید و تلخی جفت او

نکته ها می گفت او آمیخته

ظاهرش می گفت در ره چست شو

وز اثر می گفت جان را سست شو

ظاهر نقره گر اسپیدست و نو