کان عدد را هم خدا داند شمرد

بر سر گورش قیامتگاه شد

خلق چندان جمع شد بر گور او

مو کنان جامه دران در شور او

از عرب وز ترک و از رومی و کرد

خاک او کردند بر سرهای خویش

درد او دیدند درمان جای خویش