درهم افتادند چون پیلان مست

آن امیران دگر یک یک قطار

برکشیده تیغهای آبدار

هر یکی را تیغ و طوماری به دست

صد هزاران مرد ترسا کشته شد

تا ز سرهای بریده پشته شد

خون روان شد همچو سیل از چپ و راست