در وجود آید بود رویش بدان

نیکوان رفتند و سنتها بماند

وز لئیمان ظلم و لعنتها بماند

تا قیامت هرکه جنس آن بدان

رگ رگست این آب شیرین و آب شور

در خلایق می رود تا نفخ صور

نیکوان را هست میراث از خوشاب