سنگ و آهن زآب کی ساکن شود

زانک آن بت مار و این بت اژدهاست

آهن و سنگست نفس و بت شرار

آن شرار از آب می گیرد قرار

آدمی با این دو کی ایمن بود

بت سیاهابه ست در کوزه نهان

نفس مر آب سیه را چشمه دان