و آب چشمه می زهاند بی درنگ

آن بت منحوت چون سیل سیاه

نفس بتگر چشمه ای بر آب راه

صد سبو را بشکند یکپاره سنگ

بت شکستن سهل باشد نیک سهل

سهل دیدن نفس را جهلست جهل

صورت نفس ار بجویی ای پسر