گرد بر گرد رمه خطی پدید

هر که بیرون بود زان خط جمله را

پاره پاره می گسست اندر هوا

همچنین شیبان راعی می کشید

چون بجمعه می شد او وقت نماز

تا نیارد گرگ آنجا ترک تاز

هیچ گرگی در نرفتی اندر آن