چون شکم پر آب و لب خشکی چو خم

آری این اسپست لیک این اسپ کو

با خود آی ای شهسوار اسپ جو

جان ز پیدایی و نزدیکیست گم

کی ببینی سرخ و سبز و فور را

تا نبینی پیش ازین سه نور را

لیک چون در رنگ گم شد هوش تو