بحر کو آبی به هر جو می دهد

عذر استم دیده ای را گوش دار

خاص از بهر زکات جاه خود

گمرهی را تو مران از راه خود

هر خسی را بر سر و رو می نهد

کم نخواهد گشت دریا زین کرم

از کرم دریا نگردد بیش و کم