چون بباید برده را از خواجه ای

از برای عرضه خود را می ستود

از تکبر نه و از هستی خویش

بهر آن تا ره دهد او را به پیش

عرضه دارد از هنر دیباجه ای

چونک دارد از خریداریش ننگ

خود کند بیمار و کر و شل و لنگ