ز اندرون خود می دهد رنگم خبر

گفت کو پایم که دست و پای رفت

جان من لرزید و دل از جای رفت

رنگ رویم را نمی بینی چو زر

حق چو سیما را معرف خوانده ست

چشم عارف سوی سیما مانده ست

رنگ و بو غماز آمد چون جرس