تو ببین کان شیر در چه حاضرست

ظلمت چه به که ظلمتهای خلق

سر نبرد آنکس که گیرد پای خلق

گفت پیش آ زخمم او را قاهرست

گفت من سوزیده ام زان آتشی

تو مگر اندر بر خویشم کشی

تا به پشت تو من ای کان کرم