با طرب تر از سماع و بانگ چنگ

گر فراق بنده از بد بندگیست

چون تو با بد بد کنی پس فرق چیست

ای بدی که تو کنی در خشم و جنگ

ای جفای تو ز دولت خوب تر

و انتقام تو ز جان محبوب تر

نار تو اینست نورت چون بود