ماتم این تا خود که سورت چون بود

ای جفای تو ز دولت خوب تر

و انتقام تو ز جان محبوب تر

نار تو اینست نورت چون بود

از حلاوتها که دارد جور تو

وز لطافت کس نیابد غور تو

نالم و ترسم که او باور کند