دل خویش زان گفته خرسند کرد

همانا ز ایرانش آمد بیاد

ز کاووس و ز تخت شاهنشهی

بیاد آمدش روزگار بهی

نه آهنگ رای خردمند کرد

همه راه زین گونه بد گفت و گوی

دل از بودنیها پر از جست و جوی