خوش نشین ای قافیه اندیش من

از بسیط مرغزار افزون بود

قافیه اندیشم و دلدار من

گویدم مندیش جز دیدار من

قافیه دولت توی در پیش من

حرف چه بود تا تو اندیشی از آن

حرف چه بود خار دیوار رزان