ای گرانجان خوار دیدستی ورا

گفت رو رو بر من این افسون مخوان

من ندانم آنچ اندیشیده ای

ای دو دیده دوست را چون دیده ای

زانک بس ارزان خریدستی ورا

هرکه او ارزان خرد ارزان دهد

گوهری طفلی به قرصی نان دهد