ورنه هم افهام سوزد هم زبان

غرق عشقی ام که غرقست اندرین

عشقهای اولین و آخرین

مجملش گفتم نکردم زان بیان

من چو لب گویم لب دریا بود

من چو لا گویم مراد الا بود

من ز شیرینی نشستم رو ترش