زان کزو بستان جانها زنده است

تا ز گرم و سرد بجهی وز سعیر

گرم و سردش نوبهار زندگیست

مایه صدق و یقین و بندگیست

زین جواهر بحر دل آگنده است

بر دل عاقل هزاران غم بود

گر ز باغ دل خلالی کم شود