مرغ آبی غرق دریای عسل

کردمی با ساکنان چرخ لاغ

چشم بسته عالمی می دیدمی

ورد و ریحان بی کفی می چیدمی

عین ایوبی شراب و مغتسل

که بدو ایوب از پا تا به فرق

پاک شد از رنجها چون نور شرق