کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 1,114

جهان آفرین را نیایش گرفت

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1,111

    چو بر تخت بنشست و آن جای دید

    #
  2. 1,112

    بران سان بهشتی دلارای دید

    #
  3. 1,113

    بدان نیز چندی ستایش گرفت

    #
  4. 1,114

    جهان آفرین را نیایش گرفت

    انتخاب‌شده
  5. 1,115

    ازان پس بخوردن گرفتند کار

    #
  6. 1,116

    می و خوان و رامشگر و میگسار

    #
  7. 1,117

    ببودند یک هفته با می به دست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 1,114 از «بخش ۹ - چو خورشید تابنده بنمود پشت...» است.