کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 2

من فسون تو نخواهم خورد بیش

شاعرمولوی

اثربخش ۱۱۵ - نصحیت کردن زن مر شوی را کی سخن افزون از قدم و از مقام خود مگو لم تقولون ما لا تفعلون کی این سخنها اگرچه راستست این مقام توکل ترا نیست و این سخن گفتن فوق مقام و معامله خود زیان دارد و کبر مقتا عند الله باشد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

1
زن برو زد بانگ کای ناموس کیش
#
2
من فسون تو نخواهم خورد بیش
انتخاب‌شده
3
ترهات از دعوی و دعوت مگو
#
4
رو سخن از کبر و از نخوت مگو
#
5
چند حرف طمطراق و کار بار
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 2 از «بخش ۱۱۵ - نصحیت کردن زن مر شوی را کی سخن افزون از قدم و از مقام خود مگو لم تقولون ما لا تفعلون کی این سخنها اگرچه راستست این مقام توکل ترا نیست و این سخن گفتن فوق مقام و معامله خود زیان دارد و کبر مقتا عند الله باشد» است.