چون قضا بگذشت خود را می خورد

بر سر جان من لگدها چون زدم

چون قضا آید فرو پوشد بصر

تا نداند عقل ما پا را ز سر

پرده بدریده گریبان می درد

مرد گفت ای زن پیشمان می شوم

گر بدم کافر مسلمان می شوم