دیده ای کان دیده بیند آفتاب

اندریشان بنگر آخر ز اعتبار

یک قلاووزست جان صد هزار

چه قلاووز و چه اشتربان بیاب

یک جهان در شب بمانده میخ دوز

منتظر موقوف خورشیدست و روز

اینت خورشیدی نهان در ذره ای