بر چه می گریی بگو بر فعلشان

قطره ای بی علت از دریای جود

عقل او می گفت کین گریه ز چیست

بر چنان افسوسیان شاید گریست

بر سپاه کینه توز بد نشان

بر دل تاریک پر زنگارشان

بر زبان زهر همچون مارشان