کنت امشی نحو لیلی سابقا

گفت آوه بی بهانه چون روم

ور بمانم از عیادت چون شوم

لیتنی کنت طبیبا حاذقا

قل تعالوا گفت حق ما را بدان

تا بود شرم اشکنی ما را نشان

شب پران را گر نظر و آلت بدی