سایه مرغی گرفته مرد سخت

سعی ضایع رنج باطل پای ریش

همچو صیادی که گیرد سایه ای

سایه کی گردد ورا سرمایه ای

مرغ حیران گشته بر شاخ درخت

کین مدمغ بر کی می خندد عجب

اینت باطل اینت پوسیده سبب