پرستار چندی به زرین کلاه

که آرنده گشت از کشیدن دژم

به کاخ فرنگیس رفتند شاد

بدید آن بزرگی فرخ نژاد

فرنگیس با تاج در پیش گاه

فرود آمد از تخت و بردش نثار

بپرسیدش از شهر و ز شهریار