حاش لله این حکایت نیست هین

پا ندارد با ابد بودست خویش

بلک چون آبست هر قطره از آن

هم سرست و پا و هم بی هر دوان

نقد حال ما و تست این خوش ببین

زانک صوفی با کر و با فر بود

هرچ آن ماضیست لا یذکر بود