از تو داهی تر درین ره بس بدند

گر نباشد سایه او بر تو گول

پس ترا سرگشته دارد بانگ غول

غولت از ره افکند اندر گزند

از نبی بشنو ضلال ره روان

که چه شان کرد آن بلیس بدروان

صد هزاران ساله راه از جاده دور