کاندرو بی حرف می روید کلام

می رود بی بانگ و بی تکرارها

تحتها الانهار تا گلزارها

ای خدا جان را تو بنما آن مقام

تا که سازد جان پاک از سر قدم

سوی عرصه دور و پنهای عدم

عرصه ای بس با گشاد و با فضا