برو آفرین کرد برنا و پیر

بران چار چوبین و ز آهن سپر

گذر کرد پیکان آن نامور

بزد هم بر آن گونه دو چوبه تیر

ازان ده یکی بی گذاره نماند

برو هر کسی نام یزدان بخواند

بدو گفت گرسیوز ای شهریار