گرچه نحو و فقه را بگذاشتند

می کنند این قوم بر وی ریش خند

کس نیابد بر دل ایشان ظفر

بر صدف آید ضرر نه بر گهر

لیک محو فقر را بر داشتند

تا نقوش هشت جنت تافتست

لوح دلشان را پذیرا یافتست