هشت جنت هفت دوزخ پیش من

در خور فهم و عقول این دیار

گفت خلقان چون ببینند آسمان

من ببینم عرش را با عرشیان

هست پیدا همچو بت پیش شمن

یک بیک وا می شناسم خلق را

همچو گندم من ز جو در آسیا