تو که باشی زید هم خود را نیافت

زید را اکنون نیابی کو گریخت

جست از صف نعال و نعل ریخت

همچو اختر که برو خورشید تافت

نه ازو نقشی بیابی نه نشان

نه کهی یابی به راه کهکشان