سر ز خفتن کی توان برداشتن

پیش کن آن عقل ظلمت سوز را

در شب بدرنگ بس نیکی بود

آب حیوان جفت تاریکی بود

با چنین صد تخم غفلت کاشتن

خواب مرده لقمه مرده یار شد

خواجه خفت و دزد شب بر کار شد