شهوت ناری براندن کم نشد

نور ابراهیم را ساز اوستا

تا ز نار نفس چون نمرود تو

وا رهد این جسم همچون عود تو

او بماندن کم شود بی هیچ بد

تا که هیزم می نهی بر آتشی

کی بمیرد آتش از هیزم کشی