همه شب بپیچید تا روز پاک

بدان تازه رخساره شهریار

همی رفت یکدل پر از کین و درد

بدانگه که خورشید شد لاژورد

چو شب جامه قیرگون کرد چاک

سر مرد کین اندرآمد ز خواب

بیامد به نزدیک افراسیاب