خود جگر چه بود که خارا خون شود

در چهی انداخت او خود را که من

درخور قعرش نمی یابم رسن

بس کنم گر این سخن افزون شود

این جگرها خون نشد نه از سختی است

غفلت و مشغولی و بدبختی است

خون شود روزی که خونش سود نیست