روح با علمست و با عقلست یار

گاه کوه قاف و گه عنقا شوی

تو نه این باشی نه آن در ذات خویش

ای فزون از وهمها وز بیش بیش

روح را با تازی و ترکی چه کار

از تو ای بی نقش با چندین صور

هم مشبه هم موحد خیره سر